? echo(' '); ?>

Menu Oferta

Najbliższe warsztaty







Kontakt

Napisz, aby umówić się
na spotkanie

instytut@cudownedziecko.pl
lub zadzwoń
tel: +22 292 31 42
tel: +33 482 76 69
lub 0 501 184 420

Pon-Pt 9.00-19.00
Sobota 9.00-16.00

mapa

Adres: Warszawa,
ul. Elektoralna 15

Strona główna / Oferta / Cicha rewolucja Glenna Domana

Cicha rewolucja Glenna Domana

Instytut Rozwoju Małego Dziecka - od poczęcia do 9 roku życia

Jest pięć cech, które posiada tylko człowiek:

  • zdolność poruszania się w postawie wyprostowanej
  • możliwość prostopadłego ustawienia kciuka i palca wskazującego
  • umiejętność mówienia i pisania
  • zdolność rozumienia mowy
  • umiejętność czytania

Wszystkimi tymi czynnościami kieruje kora mózgowa, kiedy więc ulegnie ona uszkodzeniu, tracimy jedną (lub więcej) z tych funkcji.

Glenn Doman na tej podstawie określił trzy najważniejsze drogi czuciowe, które dostarczają informacje do mózgu: wzrok, słuch i dotyk. Trzy drogi ruchowe wysyłają z mózgu odpowiedź ruchową na bodźce wzrokowe, słuchowe i dotykowe. Odpowiedzią ruchową jest poruszanie się, mówienie i czynności manualne m.in. pisanie. Drogi czuciowe dostarczając informacje do mózgu, dostarczają je do dróg ruchowych, które są przez to ściśle powiązane z drogami czuciowym. Dlatego przez drogi czuciowe można wpływać na drogi ruchowe.

mozg

W przypadku obszarów motorycznych (ruch, mowa, sprawność manualna) terapeuta nie mógł być stroną aktywną, gdyż drogi motoryczne przewodzą impuls tylko w jedną stronę - z mózgu na zewnątrz i dlatego terapeuta nie może wpłynąć na funkcję mózgu przez drogi motoryczne. Tylko pacjent może pełnić rolę aktywną. Jedyne co można zrobić, to zapewnić pacjentowi olbrzymi zakres możliwości ćwiczeń tych sprawności, których rozwój uległ spowolnieniu lub zatrzymaniu.

Glenn Doman w swojej książce "Jak postępować z dzieckiem z uszkodzeniem mózgu" pisze: "Zdaliśmy sobie sprawę, że podczas gdy nie ma żadnego sposobu, aby jakikolwiek terapeuta, rehabilitant czy logopeda dotarł do mózgu poprzez prowadzące na zewnątrz drogi ruchowe, jego rola jest ogromnie ważna w docieraniu do mózgu poprzez prowadzące dośrodkowo drogi czuciowe.

Nic dziwnego, że terapeuci byli zniechęceni swoimi ciągłymi porażkami, ponoszonymi mimo wielu wysiłków. Ale ich próby przypominały próby poruszania się na północ na prowadzącym na południe pasie zatłoczonej autostrady. Z drugiej strony, prosta zmiana pasa ruchu na tor dróg czuciowych mogła pozwolić na osiągnięcie takiego postępu, o którym nie śmieli nawet marzyć. Drogi sensoryczne prowadzące do mózgu od oczu, uszu i receptorów skórnych pacjenta były również jednokierunkowe, ale prowadziły do mózgu.

Stanowiło to rewelację nie tylko dlatego, że zwykle próbowaliśmy dostać się do mózgu przez prowadzące na zewnątrz drogi ruchowe, zamiast próbować dokonać tego za pomocą prowadzących do mózgu dróg czuciowych, ale też dlatego, że ani razu w czasie mojej edukacji nie spotkałem się nawet z najmniejszą sugestią, że drogi czuciowe mogą być wykorzystane w tym celu. Na neurofizjologii, neuroanatomii i neuropatologii wspomniano o ich istnieniu, ale nie mówiono o nich prawie wcale.

Mało tego, że nikomu nawet nie przyszło do głowy, iż terapeuta mógłby się zajmować drogami czuciowymi pacjenta, ale również jestem pewien, że gdyby ktoś, powiedzmy w 1955 roku zasugerował, że terapia może być skutecznie stosowana tylko za pośrednictwem obszarów czuciowych, zostałby niewątpliwie uznany za bardziej szlonego niż Szalony Kapelusznik z Alicji w Krainie Czarów."

Zapisy i informacje: +22 292 31 42 lub +501 184 420